2007/Jan/22

งานบอลจบไปเกือบอาทิตย์แล้ว แต่พึ่งจะมาว่างเขียนตอนนี้

ยังไงก็ขอเขียนหน่อยละกันนะฮ้า

งานบอลครั้งแรกในชีวิตของเราที่แสนเหนื่อยมากมาย(ถึงกับปวดไปทั่วตัวเลยทีเดียว)

........งานนี้ไปเป็นลีดตลกฮ่า.......

ลีดตลกคืออะไร???

ลีดตลกก็คือลีดตลก.......จบ(อะไรของเอ็งน่ะ)

..........................

ลีดตลกก็คืออีกหนึ่งกลุ่มที่สร้างสีสันให้กับงานบอลยังไงล่ะฮ้า

....................

...............

ขออนุญาตเขียนรีพอร์ตเอาไว้เป็นครั้งหนึ่งในชีวิตนะฮ้า

ใครไม่อ่านก็ข้ามตัวอักษรสีเหลืองไปเรยจ๊า

วันที่ 20 มกราคม 2549

ตื่นตั้งแต่ตี 3 ครึ่ง เพราะเค้านัดตอนตี 5 (ไปแต่งตัว.....แต่ไม่แต่ง...... ถึงชั้นจะไม่แรงที่การแต่งตัว แต่แรงที่ท่าเว้ย 555) ไปถึงสนามศุภฯตอน7โมงนิดๆ ง้วง ง่วง

พอ 8 โมงกว่า ก็เริ่มเคลื่อนขบวนไปเริ่มเต้นที่แรก คือตรงลานหน้าสยามดิส.....ที่ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีคนเท่าไร แต่มีฝรั่งมาถ่ายรูปเต็มเลย(คงเห็นว่าเป็นของแปลกล่ะมั้ง เหอะๆๆ)

เต้นที่แรกเสร็จ ย้ายขบวนไปต่อที่ลานกว้างใต้โรงหนังสยาม(หรือลิโด้วะ....ไม่เคยแยกออกระหว่าง 2 ที่นี้เร้ย) ตอนนี้คนเริ่มมากันแล้ว มามุงดูกันใหญ่เลย 5555

เสร็จแล้วย้ายไปที่ต่อไป คือแถวๆเซ็นเตอร์พอยท์ซึ่งคราวนี้เราต้องไปเต้นดวลกะพวก CU DEVIL (ใช่ชื่อนี้รึเปล่าอ่ะจ๊ะ) ที่พวกเธอลงทุนกันโคดๆ ......ใส่เสื้อดำตัดชมพูแปร๊ดดดด กับกางเกงเลสีชมพู ทาหน้าสีขาวจั๊วะ.....เอาใจไปเลยฮ่ากับการแต่งตัว

+++COMMENT สันฝ่ายจุฬาจ๊า........ชอบท่าเต้นกะเสียงกลองมากมาย มันโคดๆ แต่เสียงร้องเบาไปนิดส์นะฮ้า

ตอนเต้นแข่งกัน เราจะเต้นฝั่งละ 3 เพลง ดวลกันเรื่อยๆ......ความรู้สึกตอนเต้นแบบว่า ต้องเต้นให้แรงที่สุดให้ได้ ต้องแรงไม่แพ้ฝั่งจุฬา ก็เลยเต้นซะ.....แทบหยอดน้ำข้าวต้ม แล้วแถมต่อด้วยเจอ CU ANGEL ต่ออีก หมดแรงกันไปเลยทีเดียว

แต่ยังไม่จบเพียงแค่นั้น อีก 10 นาทีต่อมา เราก็เคลื่อนย้ายตัวเองไปเต้นตรงทางเชื่อมมาบุญครองกะโบ ไปเต้นคุมฝั่งซ้ายขวาของทางเลื่อน เลยไม่มีคนกล้าเดินตรงทางเลื่อนเลย ขำดี

เสร็จแล้วก็เข้าไปมาบุญครองขึ้นไปเรื่อยๆ+ร้องเพลงแขวะจุฬาขำๆ จนขึ้นไปชั้น 7 ไปเต้นต่อ.....แล้วพวก CU DEVIL ก็ตามมา ตอนนั้นเราแอบโมโหมากมาย ที่อยู่ๆก็เข้ามาแทรกฝั่งเราเฉยเลย แถมร้องเพลงเต้นกลบฝั่งเราอีกเสียมารยาทมากกก แต่ฝั่งเราไม่สนใจ เค้าก็เลยออกไปในที่สุด.....

ยังคงเต้นต่อไป.......คราวนี้ลงมาที่ชั้นล่างไปเต้นตรงซานต้า เต้นเรียงๆเป็นแถว โคดชอบเรย......แล้วก็ไปเต้นตรงหน้าลานโตคิว หน้าเวที มันโคดๆๆๆ ชอบที่นี่ที่สุดเร้ยย

เริ่มเหนื่อยจนไม่ไหว เลยแอบโดดหนีไปกินข้าวชั่วขณะ แล้วค่อยกลับไปหาลีดตลกใหม่ตอนเกือบๆ3โมง......นึกว่างานจะจบแล้ว แต่พวก PR ขอร้องให้ไปเต้นหน้าประตูเรียกคนอีก ก็เลยต้องไปเต้น......สุดท้ายได้เข้างานตอนเกือบ5โมง เลยอดดูทั้งลีด ทั้งล้อการเมือง ทั้งขบวนพาเหรด แล้วก็แปรเพลทเลย........โน้วววววววววววว แถมตอนแรกว่าจะชิ่งหนีตอนบอลเริ่ม แต่เข้าไปบอลเจือกเล่นไปจะจบครึ่งแรกแล้ว เลยประชดตัวเองอยู่ดูแม่งจนเลิก จนเก็บของเลย 5555

สุดท้ายได้กลับบ้านตอน4ทุ่ม บอลเสมอไป 1-1 ดูแล้วมันดี ติดตรงรำคาญคนข้างๆตรูนี่แหละ พากย์บอลอยู่ได้ เกลียดคนพากย์บอลจะตายห่าเว้ยยยย........พอกลับมาบ้านหลับเป็นตายอย่างแรง วันนี้ก็ตื่นตอน 4โมงเย็น 5555

++++++++++++++++++++++++++++

......................

รีพอร์ตจบแล้วจ๊า

จบการเขียนของวันนี้.

.................

เฮ้ยยยยยย ยังไม่โจบบบบ

ยังไม่ได้คอมเม้นนนนนน

+++++++++++

ก็.........เป็นลีดตลกก็สนุกดี ได้เต้นสันมันๆ

แต่เพราะเราไปซ้อมก่อนเต้นวันจริงแค่วันเดียวก็เลยไม่ได้เพื่อนใหม่กลับมาเลย

แต่ก็เฉยๆอ่ะ........เราไปกะเต้นขำๆเองอยู่แล้ว

อยากออกกำลังอยากเต้นอยากขยับตัว เพราะมันเป็นช่วงเวลาที่สนุกที่สุดรองจากการนอนเลยนั่นน่ะ 555555

.....................................

ส่วนเรื่องงานบอล

ก็สนุกดี

แสตนด์ฝั่งเราเต็มช้ามาก แอบเห็นใจพวกเพื่อนๆเราฝ่ายเชียร์ฝ่ายพีอาร์อย่างแรง ต้องเรียกคน จะแปรเพลตก็ไม่ได้......แถมแอบรู้สึกแย่ที่ฝั่งที่นั่งคนเสียตังค์มีเสื้อเหลืองเยอะมวากกกกก แต่ที่แสตนด์เสือกไม่เต็ม.........

แสตนด์เชียร์ฝั่งจุฬาแปรบ่อยดี สวยด้วย(ถ้าไม่นับเรื่องโคดผิดเยอะไปนิดนะ)

ส่วนฝั่งเรา เรามองไม่เห็นเพราะนั่งฝั่งสตาฟข้างฝั่งแสตนด์ ก็เลยบอกไม่ได้ว่าสวยรึเปล่า แต่ที่แน่ๆ เรารู้สึกว่าแปรเพลตไม่คุ้มค่าเพลตที่เสียไปเลย แปรน้อยมากกกกก เน้นคุยกันซะมากกว่า จนฝั่งจุฬาแปรด่าหลายครั้ง เราก็ยังไม่โต้ตอบซัดนิด

แต่รวมๆแล้วก็ดี แต่เหนื่อยสายตัวแทบขาดดดด เต้นเหนื่อยมากกกกกกกกกก (จนวันนี้ตื่นเกือบสี่โมงเย็น ปวดแขนปวดขาปวดไปหมด)

ตอนนี้กะลังคิดอยู่ว่าปีหน้าจะทำอะไรดี

ส่วนรูปงาน ไม่มีจ๊า ไม่ว่างถ่ายรูปเลย ใครมาดูรูปก็เสียใจด้วยนะฮ้า

++++++++++++++++++++++++

จบ1เรื่อง

ต่อไปเป็นแถกดองเค็มที่ได้รับมาจากพี่โบว์นัจจังนะจ๊า เป็นคนที่รู้จักตอนเราไปเที่ยวญี่ปุ่น แล้วไปพักที่หอพี่เราที่ถึงจะเป็นเวลาสั้นๆแค่1เดือน แต่พี่โบว์ช่วยเรามากมาย พาเที่ยวโน่นเที่ยวนี่ตอนที่คุณพี่สาวไปทำงาน เล่าเรื่องหนุกๆให้ฟังมากมาย.....ตั้งแต่กลับมายังไม่ได้เจอหน้ากันเลยนะฮ้า

มาTAG ช้าเกินไปรึเปล่าฟระเนี่ย จนเค้าแทกรอบสองรอบสามกันหมดแล้ว ดะฮั้นพึ่งมาตอบ 55555

แต่ก็เริ่มกันเลยจ๊า และแน่นอนว่าแถกตามสไตล์เราต้องเขียนยาวๆๆๆ

เอาสไตล์ POSITIVE ก่อน

1.สไตล์เพลงที่ชอบมากที่สุดคือเพลงคลาสสิค!!!

จะมีใครรู้บ้างมั้ยเนี่ยข้อนี้ ส่วนใหญ่จะรู้แค่ว่าเราชอบ W-inds -TVXQ -SJ -Otsuka Ai-Nakashima Mika (ชักจะเยอะเกินไปแระ) แต่หารู้ไม่ว่าจริงๆแล้วเราชอบเพลงคลาสสิคโดยเฉพาะContertoไวโอลินของไชคอฟสกี้(Peter Tchaikovski)มากๆๆๆๆ

เราเริ่มมาเรียนไวโอลินเมื่อไม่นานมานี้เอง(ช่วงต้นๆม.ปลายอ่ะ) ตอนแรกที่เราอยากเรียนเพราะเราอยากเล่นดนตรีสากลอะไรก็ได้เป็นซักอย่างนึง แต่พอเราเรียนไปซักพักนึงเราก็ดันชอบมันโคดๆๆๆๆ แล้วครูที่สอนเราก็โคดจะเก่งอย่างแรง(เลยทำให้เค้าหยุดสอนบ่อยๆเพราะต้องไปแสดง) แล้วยังชอบเอาเพลงมาให้เราฟังด้วย ชอบๆ จนช่วงนึงคิดอยากจะเข้าดุริยางคศิลป์เอาดีทางนี้ด้วยซ้ำ (แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกเรียนไปเลยเพราะไม่มีเวลาอ่านหนังสือสอบแอดมิส จนเข้ามหาลัยได้ยังหาเวลามาเรียนไม่ได้เลย)

เรื่องเกมส์ Kiniro No Corda ที่เราเคยเอามารีวิวในบล็อก(และปัจจุบันนี้มีดการ์ตูนแปลไทยและอนิเมออกมาให้ได้ดูเพลงเพราะกับหนุ่มหล่อๆแล้วเรียบร้อย) ก็เหมือนกัน.......จิงๆแล้วเราไม่ได้ซื้อเพราะอยากดูหนุ่มหล่อๆหรอก เราอยากได้เพราะมีเพลงคลาสสิคเพราะให้เราฟังตะหาก(ส่วนหนุ่มๆนั่นมันผลพลอยได้ 5555)

-----------------------------------

2.ชอบกล่องดนตรีมากกกกกกก

เป็นของที่เราชอบมากที่สุดแต่ไม่เคยมีใครรู้(และไม่มีใครคิดด้วย)เลยว่าเราชอบ......ใครไม่รู้ก็รู้ซะ จะได้ให้ของขวัญถูก ฮี่ๆๆๆๆๆ

สาเหตุที่ชอบเพราะเดิมเราชอบเพลงแนวคลาสสิคอยู่แล้ว แล้วยังชอบอะไรก็ตามที่ไขลานแล้วขยับได้ กับชอบเสียงง้องๆแง้งๆเล็กๆแหลมของตัวกล่องดนตรี ไม่ว่าจะเป็นกล่องดนตรีไขลานแบบปัจจุบันที่มีเฟืองเดียว หรือเครื่องดนตรี(ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรนี่หว่า)แบบเล่นเป็นวงออเคสตราก็ตาม เพราะรู้สึกว่าเสียงมันใสมากกกกก ฟังแล้วเหมือนเราเข้าไปอยู่อีกโลกนึงเลยแหละ

เราเคยไปดูพิพิธภัณฑ์กล่องดนตรีที่ Houis Ten Bosch ของญี่ปุ่นมา เข้าไปทีแทบไม่อยากจะออกมา แบบ......สุดยอดมากๆๆๆๆ

++++ เกร็ดความรู้ ++++ ในสมัยก่อนใช้กระดาษเจาะรูทำเป็นคีย์เสียงของกล่องดนตรีนะฮ้า

----------------------------

3.ไม่ซื้อการ์ตูนวาย

งงล่ะสิ ข้อนี้น่ะ.............นั่นแหละ เราไม่เคยซื้อการ์ตูนแนวนี้มาเป็นของๆตัวเองเลยแม้แต่ชิ้นเดียว........แล้วก็ไม่ค่อยอ่านด้วย ไม่ได้ชอบ แล้วก็ไม่ได้เกลียดด้วย

-------------------------

มาแนว NEGATIVE กันมั่ง

4.เป็นคนที่ชอบคิดว่าชีวิตตัวเองไม่มีค่า+คิดมากอย่างแรง

เราชอบคิดอย่างนี้จิงๆนะ ช่วงอยู่โรงเรียนเราเป็นคนเงียบมากๆๆๆ ยิ่งช่วงตอนประถมเราเงียบมากจนเพื่อนๆจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามีเราอยู่ในห้อง เพราะเราเป็นคนประมาณว่า ช่วงแรกๆที่รู้จักเราจะเป็นคนเงียบๆอย่างแรง เพราะเราทำตัวกับคนที่เราพึ่งรู้จักไม่ถูก ไม่รู้จะคุยอะไรดี ก็เลยเงียบรอเค้าชวนคุยในที่สุด แล้วส่วนใหญ่ฝ่ายตรงข้ามก็จะเบื่อเราแล้วเลิกคุยกับเราไปเอง เราก็เลยไม่ค่อยจะมีเพื่อนนี่แหละ ประกอบกับเราเรียนก็ไม่เก่ง หน้าตาก็ไม่ดีความสามารถโดดเด่นอะไรก็ไม่มีซักอย่าง เราเลยชอบถามตัวเองว่า ตกลงเราเกิดมาเพื่ออะไรกันแน่

เราเป็นคนแบบคิดอะไรไว้แล้วไม่ค่อยกล้าพูด ไม่ค่อยกล้าแสดงออก ทั้งๆที่ตัวเองอยากทำ ทำอะไรแม่งก็ไม่เป็นชิ้นเป็นอันซักอย่าง......แต่เริ่มรู้สึกว่าถ้าปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้มากกว่านี้ เราต้องแย่แน่ ตอนม.ปลายก็เลยเริ่มปรับตัวดีขึ้น

พอจบม.ปลาย เราก็บอกกับตัวเองว่าต้องไม่เป็นแบบนี้แล้ว ต้องเอาชนะมันให้ได้ เราจะได้ทำอะไรตามที่ตัวเองอยากจะทำซักที ไม่ต้องมาอ้ำๆอึ้งๆอีก........แล้วเราก็ทำได้จริงๆ(ตอนนี้ถึงได้กล้ามาเป็นลีดตลกได้ๆไงฮ้า) เราได้ช่วยงานคณะที่เราอยากจะทำ ได้เรียนที่เราอยากจะเรียน ได้ทำกิจกรรมที่เราอยากทำ.......เราว่าการที่ได้เอาชนะสิ่งที่ตัวเองกลัว มันเป็นสิ่งที่เราภูมิใจในตัวเองที่สุดจิงๆนะ

ข้อดีของมันก็คือ เรากลายเป็นคนเอาใจเขามาใส่ใจเรา เวลาเราจะทำอะไรเราจะคิดถึงคนอื่นก่อน(จนบางทีเราลำบากไปเลยก็มี) เพราะเราก็เคยเจอคนที่ทำอะไรไม่ดีกับเรา แต่เราไม่กล้าพูด ได้แต่แอบด่าอยู่ในใจ........แต่ข้อเสียตกค้างคือ เราเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเองมากกกกก

---------------------------

5.เกลียดการเรียนแบบเข้าใส้ เข้ากระดูกดำ เข้าจิตวิญญาณ

อันนี้คนทั่วไปก็คิดแบบนี้ใช่มะ แต่เกลียดของเราคือ ไม่คิดชอบมันเลยซักกะวิชา ตอนเด็กๆที่มีแบบสอบถามว่าเราชอบวิชาอะไร เราไม่เคยตอบได้เลย เพราะมันไม่มี เพราะเหตุนี้ก็เลยทำให้เรามีไม่มีอาชีพในฝันเลย เพราะทุกอาชีพแม่งก็ต้องเรียนทั้งนั้น........เราเคยคิดว่าเราจะไม่เรียนต่อมหาลัยด้วยซ้ำ.......5555 พูดขำๆแต่มันก็เคยเป็นความจริงนะ

จนถึงเด๋วนี้ที่เราเรียนอยู่เพราะเรามีจุดประสงค์คือทำความฝันของเราให้เป็นจริง

ความฝันที่ว่าก็คือ ไปเที่ยวรอบโลก (เพราะเราอยากไปดูสิ่งที่คนสร้าง สิ่งที่ธรรมชาติสร้าง ด้วยตาตัวเอง ไปดูว่ามันสุดยอดขนาดไหน) แต่ถ้าจะไปให้ได้จริงๆมันต้องใช้เงินมากๆๆๆๆ......บ้านเราก็ไม่ได้รวยอะไรขนาดนั้นอ่ะนะ

ตอนนี้เราก็เลยเรียนอะไรก็ได้ ที่ทำแล้วได้เงินเยอะๆ แค่นั้นจิงๆแหละ

----------------------------.

ดูเป็นแทกที่เข้าโหมดเครียดๆยังไงไม่รู้เว้ย

....................

เอาเถอะ ก็สไตล์เราจิงๆแล้วเป็นคนเครียดๆนี่นา

วันนี้ส้มมี่ลาไปก่อน

ไว้เจอกันใหม่เมื่ออีส้มว่างนะฮ้า


Comment

Comment:

Tweet


ตอนแรกมาฮา ตอนหลังแอบเครียดแฮะ ไม่น่าเชื่อว่าน้องส้มเป็นคนเครียด มิน่าเครียดจนต๊องไปเลยฮ่าๆๆ

พิพิธภัณฑ์กล่องดนตรีที่ทะเลสาปแถวภูเขาฟูจิอันนั้นก็เจ๋งเหมือนกัน ไว้มาญี่ปุ่นเมื่อไหร่จะพาไปละกัน
#2 by เจ๊เอง (133.9.4.11 /133.9.108.250) At 2007-01-28 01:14,
เกม Kiniro no Corda น่าเล่นจังค่ะ เดี๋ยวนี้ยังมีขายอยู่รึเปล่านะ แล้วการ์ตูนออกกับสนพ.อะไรเหรอคะ อยากทราบข้อมูลๆ
#1 by phelle At 2007-01-26 17:14,