เมื่อวานเราไปเยือนรพ.อีกแล้ว แต่คราวนี้ได้ประสบการณ์ใหม่ๆไปอีกเยอะเลย(พูดเหมือนเป็นประสบการณ์ที่ดีเลยแฮะ 555)
6/6/08 9.00pm
อาการภูมิแพ้กำเริบ ขณะกำลังกินข้าวอยู่ จามแรงมาก ตา2ข้างบวมเป่งเป็นนกแก้ว กินข้าวไม่ลงแล้วเลยหยุดกิน แม่ให้ยาแก้แพ้ตัวใหม่ของแม่ ชื่อยาอะไรก็ไม่รู้ ไม่เคยกิน แต่แม่บอกว่าดี แอบเห็นข้างหลังเขียนว่ายาระดับ2 ไม่รู้คืออะไร แต่ก็กินเข้าไป
9.25 pm
อาบน้ำ เตรียมจะนอน อาการจามดีขึ้น แต่จมูกตันไปแล้วเรียบร้อย ต้องหายใจทางปาก อันเป็นกิจกรรมปกติเมื่อยามเป็นภูมิแพ้
9.30 pm
ตามบวมเป่งขึ้นเรื่อยๆ เนื้อเยื่อสีแดงๆตรงหัวตาบวมออกมา ตาเริ่มพร่าจากการบวม เลยตัดสินใจบอกป๊าไปหาหมอเลยดีกว่า
9.40 pm
รอป๊ากะม๊าปิดบ้าน จากตอนแรกจะไปหาหมอเรื่องตาบวม แต่ไปๆมาๆ อยู่ๆก็หายใจไม่ออกเฉยเลย ไม่ว่าจะทั้งทางปากหรือจมูก อึดอัด ทรมานมากกกกก ยิ่งร้องไห้ยิ่งทรมาน เพราะยิ่งทำให้น้ำมูกกับเสมหะเพิ่มมากขึ้น
บนรถ......ทำไมต้องรถติดวันนี้ นั่งบนรถหายใจไม่ออกเลย ป๊ากะม๊าถามอะไร ก็ไม่มีแรงจะพูด ยิ่งพูดยิ่งเหนื่อย อยากนอน แต่ถ้านอนสงสัยจะหยุดหายใจไปจริงๆ เริ่มได้ยินเสียงป๊ากะม๊ารางๆ พอจับใจความได้ว่าแพ้ยาที่กินตัวใหม่รึเปล่า กล้าล้วงคอมั้ย แต่แม่ไม่กล้าล้วงให้....ลูกเลยล้วงเองเลย เพราะมันไม่ไหวแล้ว(สกิลจากการกินเหล้าได้ใช้งานแล้วเว้ยเฮ้ย 555) ที่ออกมามีแต่เสมหะฟองๆ(ใครกำลังกินข้าวขออภัย 555) แต่ก็ทำให้ดีขึ้นนิดนึง
9.50 pm
ถึงรพ.แล้ว นั่งรถเข็นไปห้องฉุกเฉิน วัดความดัน....ปกติ วัดออกซิเจนในเลือด......ก็เกือบปกติ หมอเลยให้ออกซิเจนทางจมูก ซึ่งเราไม่รู้สึกเลยว่ามันเข้าไป จำได้ว่าตอนอยู่บนเตียง ตัวสั่นมาก ไม่มีแรงเลย มือสั่นถึงขั้นเอายาดมมาดมไม่ได้ 5555
สักพัก หมอก็มา ถามอาการ (ซึ่งเฮียแกไม่สนใจอาการตาบวมของกรูเลย) แล้วก็ให้ฉีดยาแก้แพ้เข้าเส้นเลือด เราหายใจดีขึ้นแล้ว ก็เลยนั่งดูพยาบาลฉีดยาซะเลย ยาแม่งเข็มใหญ่สะใจดี ตอนฉีดไม่เจ็บ แต่ตอนปักเข็มคามือรอดูอาการแม่งเจ็บมากกกก
หมอบอกรอดูอาการ20นาที แต่มันนานมากกกก ตอนนี้เราหายใจได้เกือบปกติแล้ว ไม่แน่นหน้าอกเหมือนตอนก่อนมา แม้จะยังต้องอ้าปากพะงาบๆฮุบอากาศอยู่ก็ตาม
สุดท้ายหมอก็ปล่อยเรากลับบ้านจนได้ รู้สึกดีมากที่ไม่ต้องนอนรพ. กลับถึงบ้านเกือบเที่ยงคืน นอนแบบไร้เรี่ยวแรงถึงเกือบเที่ยง แล้วก็ไปหาหมอตาต่อเรื่องตาบวมตอนบ่ายสาม ตอนนี้อาการปกติแล้วจ้า เหลือแต่ยังแอบๆหลอนด้วยการปวดเส้นและไม่มีแรงตามแขนข้างที่ฉีดยา แล้วก็ตายังบวมเป็นนกแก้วและแพนด้ามากกว่าปกติเท่านั้น
หมอบอกว่า เราเป็นภูมิแพ้ที่ค่อนข้างรุนแรง ให้เราเลิกซื้อยามากินเองได้แล้ว แล้วไปหาหมอซะ จะได้รู้ว่าตัวเองแพ้อะไร แล้วจะได้มียาประจำตัว ส่วนวันนี้เราไปหาหมอตามา หมอบอกว่าเราก็เป็นภูมิแพ้ที่ตา แต่หมอยังไม่รู้ว่าสาเหตุที่แพ้จะเป็นอันเดียวกับที่ทำให้เราจามรึเปล่า อาทิตย์หน้าต้องไปหาหมออีกที
วันนี้อาการดีแล้ว แต่ตายังบวมเป่งเป็นนกแก้วตาแพนด้าอยู่ ตลกตัวเองดี
ขอบคุณทุกๆกำลังใจที่โทรมาหาเรา ขอบคุณป๊ากะม๊าในทุกเรื่อง และขอบคุณตัวเองที่ไม่เคยยอมแพ้กับสิ่งที่ตัวเองเป็น แม้เราจะเป็นแค่คนที่วิตกจริตคิดเพ้อเจ้อไปเองคนหนึ่ง(ก็มันเป็นแค่ภูมิแพ้อ่ะ ใครๆก็เป็น) หรือแม้มันจะเทียบไม่ได้กับคนที่เป็นโรคร้ายแรงก็ตาม
